We zijn veilig, maar erg moe (het is nu 04:10 China-tijd) aangekomen op Schiphol.
Wednesday, April 13, 2011
Hong Kong
Hoi allemaal,
Hierbij het verhaal van de laatste dagen van onze vakantie. Nadat we onze tassen naar het nieuwe hostel hadden gebracht, was het tijd om de stad te verkennen. Hong Kong bestaat uit twee gedeeltes, het dichtbevolkte gebied in ieder geval, Hong Kong Island is het drukste en dichtst bebouwde. Direct ten noorden daarvan, aan de overkant van een smal stukje water ligt het schiereiland Kowloon, dat (iets) minder verwesterd is.
Onze beide slaapplaatsen waren op Hong Kong Island en daar zijn we als eerst naar de zogenaamde Peak Tram gegaan. Een tramdienst die al 125 jaar mensen van en naar Victoria Peak brengt, het hoogste punt op het eiland. Bovenop heb je goed uitzicht op alle hoogbouw op HKI en op Kowloon aan de overkant. Het weer was erg goed (alleen een beetje warm) en we hebben ook een aardige tijd boven doorgebracht (inclusief lunch in een restaurant met wellicht het beste uitzicht van het gebied).
Nadat we de tram naar beneden genomen haddn, zijn we met de Star Ferry (een veerdienst tussen HKI en Kowloon die even iconisch is als de Peak Tram) naar Kowloon gevaren. Daar hebben we door de belangrijkste straten rondgelopen waar we ongeveer iedere 30 seconden werden aangesproken door een local die ons of een pak of een nep-Rolex wou aansmeren.
Inmiddels werd het al donker en omdat we het uitzicht vanaf Victoria Peak overdag erg goed konden waarderen, zijn we langs het hostel gegaan om het statief op te halen (de eerste keer dat dat ding de grote rugzak uitkwam) waarna we wederom de Peak Tram naar boven hebben genomen om zowel oog als camera-sensor de gelegenheid te geven van de lichtshow van Hong Kong by night te genieten. Helaas waren wij niet de enigen met dit idee; het was nog drukker dan 's ochtends. Ook bij de tram terug naar beneden was het erg druk, dus we besloten maar een tijdje te hangen in een van de sofa's van een lokale Starbucks-kloon bovenop de top.
De volgende dag begonnen we met een boottocht naar het eiland Lamma. Dit eilandje ligt direct ten zuiden van HKI, maar is toch nog erg vredig. Op een enkel karretje dat doet denken aan een quad met laadbak na was er geen gemotoriseerd verkeer, enkel fietsers en voetgangers. Hier hebben we een wandeltocht gemaakt over de berg (heuvel zou Nic zeggen) middenop het eiland naar een ander plaatsje waarvandaan we de boot terug hebben genomen (die overigens 5 minuten na onze aankomst vertrok, met de volgende boot pas 2 uur later).
Die middag hebben wij dankbaar gebruikgemaakt van het feit dat we een double-entry visum hadden voor China (Hong Kong telt voor alle praktische doeleinden als een compleet ander land dan China). We hebben de trein genomen naar Shenzen, wat tot 1980 nog een plaats van niets was, maar werd uitgeroepen tot Special Economic Zone door de Chinese regering. Wat dat precies inhoudt weet ik niet (ik gok op belastingvoordelen voor bedrijven), maar het effect was dat Shenzen met zijn 14 miljoen inwoners nu de rijkste stad van China is en het een shoppingparadijs voor de inwoners van Hong Kong is.
We hadden al heel wat winkeltjes met typische Chinese dingen gezien, maar een kenmerkend product ontbrak nog: Goedkope "Made in China" electronica. Dus we zijn op aanraden van de Lonely Planet meteen op pad gegaan naar iets dat wellicht het best te beschrijven valt als een gebouw met 4 verdiepingen, elk groter dan een hal in de Jaarbeurs met een vulling die er uit zag als de HCC dagen zoals die vroeger waren (alleen dan alles twee keer zo dicht op elkaar gepakt).
Talloze kraampjes met allerlei computer gerelateerde dingen. Op de onderste verdieping waren het vooral basisonderdelen waar je alleen iets aan had als je je eigen apparatuur maakt (denk aan geheugenchips en printplaten). Naarmate we hogerop gingen werden de handelswaren steeds directer bruikbaar: van koelers, kabels en ieder mogelijk onderdeel van een laptopbehuizing tot de bovenste verdieping met een 2 meter hoge stapel printers, monitoren en laptops. Omdat we natuurlijk niet met lege handen weg konden gaan, hebben we besloten ons assortiment aan mobiele electronica uit te breiden met een tablet.
En daarop typ ik nu dit bericht, in het vliegtuig van Hong Kong naar Moskou, waar ik hoop dat we weer op een plek terechtkomen waar ze gratis wireless hebben zodat ik dit bericht kan versturen.
Groetjes,
G&N
Hierbij het verhaal van de laatste dagen van onze vakantie. Nadat we onze tassen naar het nieuwe hostel hadden gebracht, was het tijd om de stad te verkennen. Hong Kong bestaat uit twee gedeeltes, het dichtbevolkte gebied in ieder geval, Hong Kong Island is het drukste en dichtst bebouwde. Direct ten noorden daarvan, aan de overkant van een smal stukje water ligt het schiereiland Kowloon, dat (iets) minder verwesterd is.
Onze beide slaapplaatsen waren op Hong Kong Island en daar zijn we als eerst naar de zogenaamde Peak Tram gegaan. Een tramdienst die al 125 jaar mensen van en naar Victoria Peak brengt, het hoogste punt op het eiland. Bovenop heb je goed uitzicht op alle hoogbouw op HKI en op Kowloon aan de overkant. Het weer was erg goed (alleen een beetje warm) en we hebben ook een aardige tijd boven doorgebracht (inclusief lunch in een restaurant met wellicht het beste uitzicht van het gebied).
Nadat we de tram naar beneden genomen haddn, zijn we met de Star Ferry (een veerdienst tussen HKI en Kowloon die even iconisch is als de Peak Tram) naar Kowloon gevaren. Daar hebben we door de belangrijkste straten rondgelopen waar we ongeveer iedere 30 seconden werden aangesproken door een local die ons of een pak of een nep-Rolex wou aansmeren.
Inmiddels werd het al donker en omdat we het uitzicht vanaf Victoria Peak overdag erg goed konden waarderen, zijn we langs het hostel gegaan om het statief op te halen (de eerste keer dat dat ding de grote rugzak uitkwam) waarna we wederom de Peak Tram naar boven hebben genomen om zowel oog als camera-sensor de gelegenheid te geven van de lichtshow van Hong Kong by night te genieten. Helaas waren wij niet de enigen met dit idee; het was nog drukker dan 's ochtends. Ook bij de tram terug naar beneden was het erg druk, dus we besloten maar een tijdje te hangen in een van de sofa's van een lokale Starbucks-kloon bovenop de top.
De volgende dag begonnen we met een boottocht naar het eiland Lamma. Dit eilandje ligt direct ten zuiden van HKI, maar is toch nog erg vredig. Op een enkel karretje dat doet denken aan een quad met laadbak na was er geen gemotoriseerd verkeer, enkel fietsers en voetgangers. Hier hebben we een wandeltocht gemaakt over de berg (heuvel zou Nic zeggen) middenop het eiland naar een ander plaatsje waarvandaan we de boot terug hebben genomen (die overigens 5 minuten na onze aankomst vertrok, met de volgende boot pas 2 uur later).
Die middag hebben wij dankbaar gebruikgemaakt van het feit dat we een double-entry visum hadden voor China (Hong Kong telt voor alle praktische doeleinden als een compleet ander land dan China). We hebben de trein genomen naar Shenzen, wat tot 1980 nog een plaats van niets was, maar werd uitgeroepen tot Special Economic Zone door de Chinese regering. Wat dat precies inhoudt weet ik niet (ik gok op belastingvoordelen voor bedrijven), maar het effect was dat Shenzen met zijn 14 miljoen inwoners nu de rijkste stad van China is en het een shoppingparadijs voor de inwoners van Hong Kong is.
We hadden al heel wat winkeltjes met typische Chinese dingen gezien, maar een kenmerkend product ontbrak nog: Goedkope "Made in China" electronica. Dus we zijn op aanraden van de Lonely Planet meteen op pad gegaan naar iets dat wellicht het best te beschrijven valt als een gebouw met 4 verdiepingen, elk groter dan een hal in de Jaarbeurs met een vulling die er uit zag als de HCC dagen zoals die vroeger waren (alleen dan alles twee keer zo dicht op elkaar gepakt).
Talloze kraampjes met allerlei computer gerelateerde dingen. Op de onderste verdieping waren het vooral basisonderdelen waar je alleen iets aan had als je je eigen apparatuur maakt (denk aan geheugenchips en printplaten). Naarmate we hogerop gingen werden de handelswaren steeds directer bruikbaar: van koelers, kabels en ieder mogelijk onderdeel van een laptopbehuizing tot de bovenste verdieping met een 2 meter hoge stapel printers, monitoren en laptops. Omdat we natuurlijk niet met lege handen weg konden gaan, hebben we besloten ons assortiment aan mobiele electronica uit te breiden met een tablet.
En daarop typ ik nu dit bericht, in het vliegtuig van Hong Kong naar Moskou, waar ik hoop dat we weer op een plek terechtkomen waar ze gratis wireless hebben zodat ik dit bericht kan versturen.
Groetjes,
G&N
Published with Blogger-droid v1.6.8
Monday, April 11, 2011
Over hutspot en hostel-problematiek
Hoi allemaal,
het is alweer een tijdje geleden dat we iets gepost hebben, maar we hebben de afgelopen tijd niet echt veel goede mogelijkheden gehad om lange posts te maken. Inmiddels zijn we in Hong Kong waarvandaan we morgen weer terug vliegen. Maar eerst verder waar we gebleven zijn...
Sinds de vorige email zijn we naar Guilin gevlogen, een "klein" (700.000) plaatsje in een zuidelijke provincie. Guilin staat vooral bekend om zijn landschap, het zogenaamde karst gebergte. Dit zijn (niet erg hoge) steile en soms gekgevormde bergen die recht uit een vlak landschap steken. Best apart dus. In de taxi van het vliegveld naar het hostel kwamen we ook af en toe langs zo'n berg die vlak langs de weg stond.
De eerste dag in Guilin hebben we de binnenstad bezocht, daar 2 pagoda's (soort rare tempels, google voor plaatjes :-)) bekeken en een rondvaart gemaakt. Aan het eind van de dag hebben we rondgelopen door een groot park in de stad, waar we wat van de karst formaties beklommen hebben.
De volgende dag hadden we een tour naar een bergachtig gebied iets ten noorden van Guilin met op de hellingen heel veel rijstvelden. We zaten met een paar westelingen in een typisch Chinees tourgroepje, inclusief gids met vlaggetje en megafoon. Een soort culturele ervaring dus! Helaas was het die dag heel erg mistig en als je dan op een berg zit, zie je vrij weinig. Na de rijstvelden ging de tour langs iets wat ik niet veel beter kan beschrijven dan een dierentuin met Chinese minderheids-groepen. We maakten een tochtje op een bootje en op een aantal plekken langs de kant stonden 1 of meerdere mensen uit zo'n minderheids-groep in traditionele kleding iets traditioneels te doen. Cultuur-toerisme op z'n Chinees, heel apart. Ondanks het slechte weer was het toch een geslaagde dag dankzij dit soort grappige dingen.
De dag erna was het weer gelukkig beter en was het slechts bewolkt. Deze dag hadden we namelijk uitgekozen voor de cruise over de Li rivier naar het iets zuidelijker gelegen Yangshuo. We hebben alle uitzichten dus gelukkig goed kunnen zien! Helaas was onze voorkeursslaapplek buiten de stad vol voor de eerste nacht, dus hebben we maar een hotel genomen binnen Yangshuo (wat een erg leuk, maar ook erg druk en toeristisch plaatsje is) voor de eerste nacht. Nicole was inmiddels wat ziek geworden, ze was heel erg verkouden en had keelpijn.
De volgende dag zijn we van ons eerste hotel de stad uitgelopen naar een guesthouse in een klein gehucht zo'n 5km buiten de stad. Het was mistig en het miezerde, wat in combinatie met de grote rugzakken, een dergelijke tocht vrij lastig maken. Het guesthouse wordt gerund door een Nederlands echtpaar en buiten het restaurant stond als een van de specialiteiten "hutspot" aangegeven. Dat kan niet mis gaan dus! Toen we binnen zaten, kon Nicole haar vreugde niet onderdrukken toen ze een patatje pinda op het menu zag staan. Wat weer een grappige reactie opleverde van een paar andere Nederlanders aan een andere tafel. Die dag hebben we dus zowel de patat pinda als de hutspot gegeten! Beide waren erg lekker, maar de hutspot haalde het niet bij die van thuis. Dat komt waarschijnlijk deels doordat sommige dingen (spekjes!) niet goed te vinden zijn in China.
De dag erna hebben we 2 mountainbikes gehuurd en hebben we een fietstocht gemaakt langs de Yulong-rivier, een kleine zij-rivier van de Li rivier, door het karst-landschap dat in Yangshuo een stuk duidelijker aanwezig is dan in Guilin. We zijn meerdere keren verdwaald en hebben gefietst en gelopen over modderige paadjes langs akkers die niet meer dan 30cm breed waren. Want helaas was het ook deze dag mistig en miezerde het een beetje. Dat mocht de pret niet drukken, want de uitzichten waren nog steeds erg mooi. En het feit dat onze broeken tot aan de knieen onder de modder zaten na afloop was best grappig.
Op vrijdag zijn we van Yangshuo per bus naar Nanning gegaan. Verder een weinig spannende dag, we hadden deze gekozen om te reizen (ipv een dag langer in Yangshuo te blijven) omdat de weersvoorspelling het als de minste dag aanwees. En dat leek te kloppen, in Yangshuo regende het vollop in plaats van enkel miezeren. Op zaterdag zijn we wederom met een Chinese tour-groep naar de Detian waterval gegaan. Dit is een (redelijk) grote waterval direct op de grens met Vietnam. Het weer was een stuk beter (wel bewolkt, maar niet heel dicht of laaghangend), dus we hebben de waterval van alle kanten goed kunnen bekijken, inclusief van dichtbij op een bamboo-boot.
Nicole: Gideon's entousiasme springt er weer vanaf: De prachtige karstgebergte en de waterval ertussen waren echt prachtig!!! wacht maar op de foto's :)
Op zondag hebben we het vliegtuig genomen naar Guangzhou en hiervandaan de trein naar Hong Kong. Als je direct naar Hong Kong vliegt kost het 2x zoveel als een ticket naar Guangzhou en de trein was best comfortabel. In Hong Kong liepen we echter tegen een probleem aan, we hadden geen slaapplek en het is blijkbaar hoogseizoen hier. Bijkomend probleem is dat alles hier bestaat uit hoge flatgebouwen met een deur met pincode slot en alle betaalbare hostels niet op de begane grond zitten. Waar je in andere plaatsen gewoon van lobby naar lobby kunt lopen op zoek naar een kamer, was het hier al een gedoe om er uberhaubt achter te komen dat er een hostel was in het gebouw.
Uiteindelijk hebben we een plek kunnen vinden waar nog plek was voor alleen die nacht. Een miniscuul kamertje met ditto bedden en badkamer, allemaal van enigzins dubieuze kwaliteit. Maar we konden slapen. Toen maar even een hulplijn ingeschakeld en dankzij Team Zeeland een kamer kunnen vinden in het hostel dat we zelf als eerste keus hadden, maar dat vol zat op de nacht van aankomst (en we hadden niet verder gevraagd). Dus de volgende ochtend hebben we onze tassen daar gedumpt en zijn we Hong Kong gaan verkennen.
Om nog iets aan verhaal over te laten en de computer niet te lang voor mezelf te claimen, laat ik de rest voor de volgende keer :-)
Groetjes,
Gideon & Nicole
het is alweer een tijdje geleden dat we iets gepost hebben, maar we hebben de afgelopen tijd niet echt veel goede mogelijkheden gehad om lange posts te maken. Inmiddels zijn we in Hong Kong waarvandaan we morgen weer terug vliegen. Maar eerst verder waar we gebleven zijn...
Sinds de vorige email zijn we naar Guilin gevlogen, een "klein" (700.000) plaatsje in een zuidelijke provincie. Guilin staat vooral bekend om zijn landschap, het zogenaamde karst gebergte. Dit zijn (niet erg hoge) steile en soms gekgevormde bergen die recht uit een vlak landschap steken. Best apart dus. In de taxi van het vliegveld naar het hostel kwamen we ook af en toe langs zo'n berg die vlak langs de weg stond.
De eerste dag in Guilin hebben we de binnenstad bezocht, daar 2 pagoda's (soort rare tempels, google voor plaatjes :-)) bekeken en een rondvaart gemaakt. Aan het eind van de dag hebben we rondgelopen door een groot park in de stad, waar we wat van de karst formaties beklommen hebben.
De volgende dag hadden we een tour naar een bergachtig gebied iets ten noorden van Guilin met op de hellingen heel veel rijstvelden. We zaten met een paar westelingen in een typisch Chinees tourgroepje, inclusief gids met vlaggetje en megafoon. Een soort culturele ervaring dus! Helaas was het die dag heel erg mistig en als je dan op een berg zit, zie je vrij weinig. Na de rijstvelden ging de tour langs iets wat ik niet veel beter kan beschrijven dan een dierentuin met Chinese minderheids-groepen. We maakten een tochtje op een bootje en op een aantal plekken langs de kant stonden 1 of meerdere mensen uit zo'n minderheids-groep in traditionele kleding iets traditioneels te doen. Cultuur-toerisme op z'n Chinees, heel apart. Ondanks het slechte weer was het toch een geslaagde dag dankzij dit soort grappige dingen.
De dag erna was het weer gelukkig beter en was het slechts bewolkt. Deze dag hadden we namelijk uitgekozen voor de cruise over de Li rivier naar het iets zuidelijker gelegen Yangshuo. We hebben alle uitzichten dus gelukkig goed kunnen zien! Helaas was onze voorkeursslaapplek buiten de stad vol voor de eerste nacht, dus hebben we maar een hotel genomen binnen Yangshuo (wat een erg leuk, maar ook erg druk en toeristisch plaatsje is) voor de eerste nacht. Nicole was inmiddels wat ziek geworden, ze was heel erg verkouden en had keelpijn.
De volgende dag zijn we van ons eerste hotel de stad uitgelopen naar een guesthouse in een klein gehucht zo'n 5km buiten de stad. Het was mistig en het miezerde, wat in combinatie met de grote rugzakken, een dergelijke tocht vrij lastig maken. Het guesthouse wordt gerund door een Nederlands echtpaar en buiten het restaurant stond als een van de specialiteiten "hutspot" aangegeven. Dat kan niet mis gaan dus! Toen we binnen zaten, kon Nicole haar vreugde niet onderdrukken toen ze een patatje pinda op het menu zag staan. Wat weer een grappige reactie opleverde van een paar andere Nederlanders aan een andere tafel. Die dag hebben we dus zowel de patat pinda als de hutspot gegeten! Beide waren erg lekker, maar de hutspot haalde het niet bij die van thuis. Dat komt waarschijnlijk deels doordat sommige dingen (spekjes!) niet goed te vinden zijn in China.
De dag erna hebben we 2 mountainbikes gehuurd en hebben we een fietstocht gemaakt langs de Yulong-rivier, een kleine zij-rivier van de Li rivier, door het karst-landschap dat in Yangshuo een stuk duidelijker aanwezig is dan in Guilin. We zijn meerdere keren verdwaald en hebben gefietst en gelopen over modderige paadjes langs akkers die niet meer dan 30cm breed waren. Want helaas was het ook deze dag mistig en miezerde het een beetje. Dat mocht de pret niet drukken, want de uitzichten waren nog steeds erg mooi. En het feit dat onze broeken tot aan de knieen onder de modder zaten na afloop was best grappig.
Op vrijdag zijn we van Yangshuo per bus naar Nanning gegaan. Verder een weinig spannende dag, we hadden deze gekozen om te reizen (ipv een dag langer in Yangshuo te blijven) omdat de weersvoorspelling het als de minste dag aanwees. En dat leek te kloppen, in Yangshuo regende het vollop in plaats van enkel miezeren. Op zaterdag zijn we wederom met een Chinese tour-groep naar de Detian waterval gegaan. Dit is een (redelijk) grote waterval direct op de grens met Vietnam. Het weer was een stuk beter (wel bewolkt, maar niet heel dicht of laaghangend), dus we hebben de waterval van alle kanten goed kunnen bekijken, inclusief van dichtbij op een bamboo-boot.
Nicole: Gideon's entousiasme springt er weer vanaf: De prachtige karstgebergte en de waterval ertussen waren echt prachtig!!! wacht maar op de foto's :)
Op zondag hebben we het vliegtuig genomen naar Guangzhou en hiervandaan de trein naar Hong Kong. Als je direct naar Hong Kong vliegt kost het 2x zoveel als een ticket naar Guangzhou en de trein was best comfortabel. In Hong Kong liepen we echter tegen een probleem aan, we hadden geen slaapplek en het is blijkbaar hoogseizoen hier. Bijkomend probleem is dat alles hier bestaat uit hoge flatgebouwen met een deur met pincode slot en alle betaalbare hostels niet op de begane grond zitten. Waar je in andere plaatsen gewoon van lobby naar lobby kunt lopen op zoek naar een kamer, was het hier al een gedoe om er uberhaubt achter te komen dat er een hostel was in het gebouw.
Uiteindelijk hebben we een plek kunnen vinden waar nog plek was voor alleen die nacht. Een miniscuul kamertje met ditto bedden en badkamer, allemaal van enigzins dubieuze kwaliteit. Maar we konden slapen. Toen maar even een hulplijn ingeschakeld en dankzij Team Zeeland een kamer kunnen vinden in het hostel dat we zelf als eerste keus hadden, maar dat vol zat op de nacht van aankomst (en we hadden niet verder gevraagd). Dus de volgende ochtend hebben we onze tassen daar gedumpt en zijn we Hong Kong gaan verkennen.
Om nog iets aan verhaal over te laten en de computer niet te lang voor mezelf te claimen, laat ik de rest voor de volgende keer :-)
Groetjes,
Gideon & Nicole
Saturday, April 2, 2011
Over dumplings en verdwenen busstations
Ni hao!
We zijn, via diverse omwegen aangekomen op het vliegveld van Guiyang waar we over bijna 3 uur een
vlucht hebben naar Guilin. Maar eerst verder waar Nic de vorige keer gebleven is: Lijiang.
Lijiang heeft een oud centrum dat gebouwd is in de stijl van de lokale Naxi bevolking. Kleine
straatjes, redelijk wat groen en een heel aantal kleine beekjes die overal tussen- en onderdoor
krioelen maken het een erg aangename plek om rond te lopen. Helaas is het erg toeristisch, maar
omdat het geen hoogseizoen is, viel de drukte het grootste gedewlte van de dag wel mee. Naast door
het dorp te hebben gedwaald, hebben we de eerste dag de heuvel beklommen die de oude stad scheidt
van de nieuwe. Bovenop had je goed uitzicht op het doolhof dat het oude centrum is. De tweede dag
hebben we dorgebracht in een park aan de andere kant van het centrum.
Die avond zijn we van Lijiang via Kumning naar Guiyang gevlogen. Na daar overnacht te hebben,
gingen we op pad naar het daadwerkelijke doel in die regio: Kaili. In onze Lonely Planet reisgids
stond duidelijk aangegeven van welk van de 5 busstations de bus naar Kaili zou vertreken en de
taxi bracht ons probleemloos naar die locatie. Daar aangekomen was er echter alleen een grote
bouwput waar het busstation hoorde te staan.
Na wat vertwijfeld om ons heen gekeken te hebben, probeerden een paar Chinezen er achter te komen
wat het probleem was. We konden duidelijk maken waar we naartoe wilden en na uitgebreid intern
overleg, liep een vrouw met ons mee naar een bushalte iets verderop. Daar probeerde ze ons van
alles duidelijk te maken met een combinatie van praten, gebaren en wijzen naar tekst op de
bushalte. Uiteindelijk besloten we dat ze bedoelde dat we daar de bus moesten nemen naar de
eindhalte en dat de bus 2 yuan zou kosten.
Dus wij stappen in de bus en proberen zo goed mogelijk de weg te volgen met het kleine kaartje in
de Lonely Planet. We lijken in de richting van het hoofd busstation te gaan tot de bus opeens
afslaat en de binnenstad uit rijdt. En hij rijdt steeds verder weg van het gebied dat op ons
kaartje staat en steeds verdee weg van onze uiteindelijke bestemming: Kaili.
Zodra de bus bij de laatste halte kwam, werd alles duidelijk; we waren bij een heel groot, nieuw
busstation aan de rand van de stad in plaats van er binnenin. De bus die we zochten was toen snel
gevonden en we waren op weg.
Kaili is een klein gehucht naar Chinese standaarden (150000 inwoners). Hoewel het een heel aardig
plaatsje is om in rond te lopen vergeleken met al die miljoenensteden (op Lijiang na hadden we tot
dan toe nog niet overnacht in een stad met minder dan 5.000.000 inwoners), is er ongeveer nul aan
toeristen-infrastructuur: geen typische op buitenlanders gerichtte hostels en ook niet echt
normale restaurants. De enige reden om Kaili te bezoeken is als uitvalsbasis voor een bezoek aan
een van de vele dorpjes van de Miao (uitspraak: denk aan kat) bevolking. Gelukkig was er een klein
kantoortje van de lokale toeristen-held, die tours langs de dorpjes organiseert en ons en hotel
kon aanraden dat in een dusdanig krakkemikkig steegje zat dat we hetbzelf nooit gevonden zouden
hebben. Het hotel was overigens best goed voor deprijs., zo'n 11euro per nacht.
Die avond hebben we bij gebrek aan echte restaurants maar gegeten bij een van de vele
semi-dubieuze gat-in-de-muur eettentjes, waar we een bak noodles in een vrij pittige saus
voorgeschoteld kregen. Hoewel het prima smaakte, was het erg eenzijdig en was het met stokjes eten
van noodles voor ons dusdanig monnikenwerk dat we besloten hebben om noodles maar van het menu te
halen voorlopig.
De volgende dag zijn we langs drie Miao dorpjes gereden, door een cjauffeur die geen woord Engels
sprak, maar door de organisator goed was geinstriueerd, waardoor alles soepel verliep. Van de drie
dorpjes was er een met oude gebouwen, maar erg toeristisch; de tweede was erg verstedelijkt, maar
de nieuwe gebouwen hadden nog wel elementen van de oude bouwstijl; het derde dorpje was niet
toeristisch en bestond nog uit de oude houten gebouwen. Tel daar bij op dat de dorpjes en de
rijstvelden er omheen in een mooi bergachtig gebied lagen en het plaatje is compleet.
De vraag "wat eten we vanavond" was deze keer snel beantwoord. De dah ervoor hadden we bij een
vergelijkbaar eettentje als de noodle- plek wat dumplings gehaald en Nic was daar dusdanig fan van
dat er geen andere opties mogeljjk waren voor haar. Dus we hebben daar ieder 10 gestoomde
dumplings gehad en hebben als toetje nog maar wat gebakken dumplings meegenomen.
Vandaag zijn we van Kaili terug gegaan naar Guiyang waar we geprobeerd hebben een trein te vinden
naar Guilin. Helaas was er geen directe trein en was de trein die we met overstap zouden kunnen
nemen dusdanig vol dat er alleen nog sta-plaatsen waren. En voor een nachttrein die vele uren over
zijn tranect doet leek ons dat toch niet een geweldig plan. Een andere optie, de nachtbus, leek
ook niet erg geschikt: we hebben gezien hoe die stoelen daar inzitten en neergeklapt worden bij
het slapen en we waren niet zeker hoe Nederlander-proof die plekken waren.
En daarom zitten we nu op het vliegveld. Gelukkig is het gebied waar we nu heengaan beter
voorbereid op toeristen: meer faciliteiten en meer mensen die Engels praten.
Groetjes,
G&N
Monday, March 28, 2011
Lijiang
Hoi allemaal,
Laat ik ook maar een keertje iets sturen. Aan de spelling fouten en de schrijfsteil moet wel
duidelijk worden wie er met "ik" bedoelt wordt hier :).
We zijn nu in Lijian een plaatsje aan de voet van de himalayas, die trouwens niet te zien zijn
vanwege de wolken. Lijian heeft een hele mooie, maar ook heel toeristische oude stad, waar we
vandaag en morgen in rond slenteren.
Maar laat ik maar beginnen waar gideon gestopt is. We zijn een paar dagen geleden met de trein (18
uur) van Chengdu naar het zuiden gegaan naar een plaats genaamd Kunmimg. Onze reis was (naar mijn
menig) zeer comfortabel, maar we hadden dan ook de meeste luxe cabines gekozen met vier bedden om
op de slapen. Gideon was koortsig en heeft de hele reis gelegen. Hij is wat minder te spreken over
het comfore van de bedden, vooral omdat ze te smal waren, de lengte viel best mee eigenlijk.
Het weer buiten was bewolk, (iets wat al de hele vacantie zo is en volgens de weervoorspellingen
de rest van de reis zo zal zijn) maar desondank heb ik best genoten van de mooie uitzichten. De
grond is hier in het hele gebied roodkeleurig, wat heel mooi samen gaat met het groen van de
bomen. Het gebied was vlink bergachtig, en er waren echt prachtige dalen.
Na een nacht heerlijk slapen (voor mij) kwamen we in kunming aan. Gideon voelde zich een stuk
beter, dus nadat we naar het hostel waren gegaan om in te checken, zijn we die middag "the stone
forrest" gaan bezoeken. Dit is een gebied met hele vreemde rots formaties. Helaas was het heel
toeristisch en gezien het zondag was, vol met chinese toeristen. Bovendien was er in het chinees
op veel rotesen geschreven, de paden waren wel erg "gemaakt" en er stonden veel toeristen standjes
waar je je kon verkleden in traditionele kledei. (wat we niet gedaan hebben). Desondanks was het
een leuke middag activiteit en op de meest afgelegen gebieden van het park was het ook erg mooi.
Gideon voelde zich trouwens weer helemaal lekker.
De volgende dag (gister) zijn we met de bus (9 uur) naar lijian gegaan. Helaas waren de ramen van
de bus erg vuil dus we konden minder van de omgeving genieten dan we hoopte. Toch was het erg
mooi, en gezien de bus maar half vol zat, was er meer dan genoeg ruimte. De onverharde weg was
soms wel erg hobbelig. Wat opzich alleen maar leuk was, maar lezen en spelen op ons mobieltjes erg
moeilijk maakte.
In lijian hebben we een locale bus (bus11 :) ) genomen naar de oude stad. Helaas was dit de
laatste bus van de dag en hebben we hem de verkeerde kan op genomen. Het regende en we moesten de
5 km naar de oude stad terug lopen. Gelukkig kwamen we na 30 min een lege taxi tegen die ons wel
op weg wou helpen.
De plannen voor de aankomende dagen is dat we morgen naar Guiyang vliegen dat meer ten oosten van
hier ligt. Daar gaan we twee dagen de omgeving bekijken dat bestaat uit traditionele Miao dorpen
in prachtige omgevingen. Daarna reizen we door naar de hoofdbestemming van onze reis, het gebied
rond de li rivier, waar die prachtige karst gebergten op zijn mooiste zijn. Daarna via de datong
waterfalls naar honkong en weer terug naar huis.
Al met al hebben we het enorm naar onze zin. Alle hostels waar we tot nu toe zijn geweest waren
erg leuk met mensen die minsten redelijk engels kunnen. Ook de staat van de wc valt over het
algemeen erg mee. Het eten zal nooit tot mijn favoriten behoren, maar ja ik hou gewoon niet zo van
reist en van oosterse sausen, dus dat is hier een beetje jammelijk. Maar opzich is het allemaal
best te doen, en gideon vind het erg lekker. We wisselen het gewoon soms af met wat meer westers
eten, wat in elke stad tot nu toe wel te vinden is.
Het enige jammere is het weer. De enige dagen dat we de zon gezien hebben was in Beijing. Het is
ook best koud, maar dat hoort bij het tijd van het jaar. Opzich is dit waarscheinlijk beter, omdat
we duidelijk buiten het hoogseisoen zijn en de hoeveelheid toersiten meestal erg meevalt.
groeten
Nicole
P.S. Karin W, we proberen dit meteen naar de blog te sturen. Als het niet lukt, zou jij dit dan
kunnen uploaden?
Saturday, March 26, 2011
Chengdu
Hoi allemaal,
we leven nog steeds :-)
De dag nadat we de Chinese Muur hebben beklommen had Nic heel erg last van d'r kuiten. Ze merkt er vandaag nog een beetje van, maar zeker de eerste dag na de muur liep ze heel moeizaam. Ondanks dat hebben we een bezoekje gebracht aan het Zomerpaleis. Dit is een gebouwen complex aan een meer in het noordwesten van Beijing waar de keizer vroeger toevlucht zocht tijdens de hete zomerdagen.
Naast de standaard-gebouwen die bij een paleis horen (zoals een opera-huis waar toevallig toen wij er waren een kleine show werd opgevoerd) waren er ook Boeddistische tempels.
Die avond zijn we naar een acrobaten-voorstelling geweest. Hoewel veel van de acts best spectaculair waren, liet de afwerking op sommige punten nog iets te wensen over. Maar het was desondanks de moeite waard. Het leek erg op de show in Utrecht in december, maar in plaats van 4 motor-rijders in de metalen bol, zoals ze in Utrecht deden, waren het er hier 6.
Op woensdag hebben we het vliegtuig gepakt naar Chengdu, een stad meer richting het zuidwesten. Ook deze stad heeft meer inwoners dan de gehele randstad bij elkaar en dat merk je. Het is overal druk, er zijn overal auto's en de smog zorgt er voor dat zelfs wanneer het niet bewolkt is, het toch niet helder is. Gelukkig is dit probleem beperkt tot de stadsgrenzen en ben je daarbuiten enkel afhankelijk van het weer voor je zicht.
Chengdu staat vooral bekend vanwege zijn panda fok- en onderzoekscentrum. Hier zijn we de dag erna naar toe gegaan en we hebben er heel wat panda's gezien die voor een groot deel allemaal hetzelfde
deden: relaxed op de grond zitten en bamboe eten. Vervolgens zijn we naar een museum gegaan over een archaeologische vondst van een beschaving die 3000 jaar geleden in het gebied woonde. Dit is per toeval ontdekt waarna de overheid het hele gebied heeft afgezet voor onderzoek. In het museum was naast de gebruikelijke museum-dingen ook een groot stuk van de plek waar men heeft gegraven zichtbaar gemaakt, zodat je kon zien waar alles gevonden was. Hierna hebben we een Boeddistisch klooster bezocht in het hartje van de stad. In tegenstelling tot de vorige locaties was dit ding nog vollop in gebruik, dus er waren monikken, wierrook, mensen die aan het bidden waren, enz... We hebben de dag afgesloten met een lokale specialiteit: een hotpot. Dit is een soort fondue, maar dan met een bouillon die een stuk pittiger is dan wat wij gewend zijn. We zijn allebei behoorlijk rood aangelopen hiervan :-)
Gisteren zijn we een eindje de stad uit gegaan om eerst de "Thousand Buddhas Cliff" te bezoeken. Dit is een rotswand waar meer dan 2000 Boeddha-beelden in zijn uitgehakt, van erg klein tot vrij groot. We hebben ze niet geteld, maar het waren er wel erg veel. Vervolgens zijn we doorgereden naar de "Grand Buddha", een Buddha-beeld van 71 meter hoog dat in een rotswand aan de oever van de rivier is uitgehakt. We zijn helemaal langs het beeld naar beneden (en weer omhoog) geklommen en hebben daarna een boottochtje gemaakt om het beeld vanaf de rivier te zien.
Vandaag nemen we de trein naar Kunming, een 18 urige rit verder naar het zuiden.
Gearriveerd in Peking
We zijn zaterdag ochtend met een uurtje vertraging geland in Peking, waar we werden opgehaald door iemand van het hostel. Daar aangekomen zijn we even op bed gaan liggen (om 2 uur 's middags) en we zijn tot de volgende ochtend niet meer van de kamer gekomen. Lange vlucht + jetlag = erg moe.
Gisteren ging het allemaal iets normaler. We zijn te voet op pad gegaan door de stad. Eerst naar het Plein van de Hemelse Vrede en de Verboden Stad die daar op volgt. Die zijn we in z'n geheel doorgelopen. Vervolgens zijn we op pad gegaan naar ons eerste echte Chinees restaurant: Een Peking-eend restaurant. Erg lekker, maar wel erg vet. En uiteraard veel te veel! Vervolgens zijn we doorgelopen naar de "Temple of Heaven", een confusciaans tempel-complex dat volgens de kaart vrij dichtbij zou zijn. Helaas zijn de afstanden in Peking wat groter dan wat we gewend zijn van andere plaatsen waar we zijn geweest en het was dus een best eind lopen. Zeker de weg terug naar het hostel was erg slopend en we waren blij dat we weer op ons bed konden ploffen.
Vandaag hebben we een georganiseerde tour gemaakt naar de Chinese Muur bij het plaatsje Mutianyu. Daar hebben we de muur een heel eind beklommen. Erg mooi, vooral de omgeving, maar de klim was wel erg vermoeiend. Om het af te sluiten was er op het einde een slee-baan naar het basis-station, dat was dan wel weer grappig.
Morgen gaan we het Zomerpaleis bezoeken en gaan we 's avonds naar een acrobatiek voorstelling. Op woensdag vliegen we 's ochtends vroeg naar Chengdu, wat 2.5 uur vliegen naar het zuidwesten ligt.
Vandaar vervolgen we onze reis langzamerhand richting HongKong.
Friday, March 18, 2011
Tussenstop Moskou
We zijn nu op het vliegveld van Moskou, waar we twee en een half uur moeten wachten op de aansluitende vlucht naar Peking. In tegenstelling tot wat een collega van mij beweert is dit geen dramatisch slecht vliegveld.
Verder is dit bericht niet zo boeiend, maar het is een goede test van het blog programma van mijn telefoon. Overigens kan ik daarmee ook foto's uploaden die met het toestel zijn gemaakt, maar de kwaliteit van de camera in de telefoon is dusdanig laag dat je hier niet veel van moet verwachten.
Als toegift een kiekje van Nicje met een van haar vele boeken.
Thursday, March 17, 2011
Morgen!
Morgen vetrekken we naar China en dit is de plek waar we iedereen aan het thuisfront op hoogte gaan houden van de dingen die we tegenkomen.
We vertrekken morgen om 13:00 van Schiphol naar Moskou. Daar komen we om ongeveer 18:00 lokale tijd aan en een uur of 3 later vliegen we verder naar Peking. Op zaterdag komen we om 09:50 lokale tijd aan in Peking. Het is dan 3 uur 's nachts in Nederland. In Peking worden we opgepikt door de airport-pickup dienst van ons hostel. We blijven vervolgens een dag of 4 in Peking waarna we doorreizen naar Chengdu, in het zuiden van China.
De 3 weken daarna reizen we in die regio rond om te eindigen in Hong Kong, waar we op woensdag 13 april terugvliegen, via Moskou, naar Amsterdam. We komen woensdag avond rond een uur of 11 aan op Schiphol als alles volgens planning verloopt.
We vertrekken morgen om 13:00 van Schiphol naar Moskou. Daar komen we om ongeveer 18:00 lokale tijd aan en een uur of 3 later vliegen we verder naar Peking. Op zaterdag komen we om 09:50 lokale tijd aan in Peking. Het is dan 3 uur 's nachts in Nederland. In Peking worden we opgepikt door de airport-pickup dienst van ons hostel. We blijven vervolgens een dag of 4 in Peking waarna we doorreizen naar Chengdu, in het zuiden van China.
De 3 weken daarna reizen we in die regio rond om te eindigen in Hong Kong, waar we op woensdag 13 april terugvliegen, via Moskou, naar Amsterdam. We komen woensdag avond rond een uur of 11 aan op Schiphol als alles volgens planning verloopt.
Subscribe to:
Posts (Atom)